Paklijst Tibet

Paklijst Tibet: inpakken voor een reis die stap voor stap omhoog klimt

Bijna elke rondreis door Tibet volgt hetzelfde slimme patroon: je begint in Lhasa en klimt daarna etappe voor etappe. Zo krijgt je lichaam de tijd om te wennen, en je bagage reist gewoon mee omhoog. Prettig om te weten, want je hebt lang niet alles vanaf dag één nodig. Zo ziet de route er bij de meeste reisorganisaties uit:

• Eerste dagen in Lhasa, op 3.650 meter: rustig acclimatiseren tussen de Potala en de Jokhang. Hier draag je vooral comfortabele schoenen, een zonnebril en dunne laagjes.
• Via het Yamdrokmeer naar Gyantse en Shigatse: de eerste passen van bijna 5.000 meter. Vanaf nu gaan windjack, muts en handschoenen elke ochtend mee de auto in.
• Naar het basiskamp van de Everest, over de Gyatso La van ruim 5.200 meter: het koudste stuk van de reis, ook in de zomer. Donsjas en thermokleding komen nu pas echt uit je tas.
• Eventueel door naar de grens met Nepal: in één rijdag daal je duizenden meters af en pak je de dunne kleding weer uit.

Pak daarom in lagen die bij die etappes horen. Stop je warmste spullen samen in één vak of aparte binnentas, dan hoef je bij elke hotelwissel niet je hele bagage overhoop te halen. En twijfel je thuis of je donsjas wel warm genoeg is: rond de Barkhor in Lhasa zitten volop buitensportwinkels waar je er voor weinig geld een dikkere bij koopt.

Met de trein of het vliegtuig naar Lhasa

Veel reizigers plakken Tibet vast aan een langere reis door China, en dan is de trein een belevenis op zich. De spoorlijn van Xining naar Lhasa is de hoogste ter wereld en kruipt over de Tanggula-pas van 5.072 meter. De rit duurt ruim twintig uur, de rijtuigen krijgen extra zuurstof en naast elk bed zit een aansluitpunt voor een zuurstofslangetje. Reis je eerst door de rest van het land, kijk dan ook even in de paklijst voor China.

Voor die treinnacht pak je een klein setje apart: toiletpapier en vochtige doekjes, oplader en powerbank, oordopjes, een warme trui voor de vroege ochtend en genoeg te eten en te drinken. Bij de heetwaterkraan in elk rijtuig vul je eindeloos thee en instantnoedels bij. Meer slimmigheden voor lange ritten vind je in de paklijst voor een treinreis.

Vlieg je naar Lhasa, meestal met een overstap in Chengdu of Xi'an, houd je reisapotheek, je permitpapieren en een warme laag dan in je handbagage. Kwijtgeraakte ruimbagage haal je in Tibet niet zomaar opnieuw bij elkaar. In de paklijst voor een vliegvakantie lees je wat er verder standaard in je handbagage hoort.

Een zachte reistas en een goede dagrugzak winnen het van een koffer

Op de lange rijdagen tussen Lhasa, Shigatse en de Everest verhuist je bagage telkens opnieuw: achterin de terreinwagen of minibus, gestapeld onder de tassen van je reisgenoten en soms vastgesnoerd op het dak. Een zachte reistas kan daar prima tegen, een harde koffer met wieltjes wordt op stoffige parkeerplaatsen vooral een blok aan je been. Kies liever een stevige tas van zestig tot tachtig liter die tegen stof en een stootje kan.

Je dagrugzak is onderweg je belangrijkste bagagestuk, want bij de grote tas kun je tijdens de rit niet. Stop er alles in voor een dag van zes tot acht uur rijden met schaarse stops: een thermosfles, want heet water is overal te krijgen, plus tussendoortjes, zonnebrand, lippenbalsem, papieren zakdoekjes, powerbank en een extra warme laag voor de passen. Zo pak je in voor elke reis met veel hotelwissels; de paklijst voor een rondreis gaat er dieper op in.

Kleding en gedrag in kloosters: zo kom je overal respectvol binnen

Tibetaanse kloosters zijn geen musea maar levende gebedsplekken, en je merkt aan alles dat je er te gast bent. Bedek je schouders en knieën, zet je pet of hoed af bij het naar binnen gaan en loop altijd met de klok mee, zowel door de gebouwen als langs de rijen gebedsmolens. Binnen fotograferen is meestal verboden of alleen tegen betaling toegestaan; je gids vertelt per zaal wat kan. Rond veel kloosters loopt bovendien een kora, een pelgrimsronde die je zo meewandelt. Ingelopen stevige schoenen maken dat een stuk prettiger; kijk voor goed schoeisel ook in de paklijst voor een wandelvakantie.

Minstens zo belangrijk is wat je thuislaat. Afbeeldingen van de Dalai Lama zijn in Tibet verboden, ook als je ze als cadeau voor een monnik bedoelt. Hetzelfde geldt voor Tibetaanse vlaggen en boeken met politiek gevoelige inhoud over de regio. Je bagage kan bij aankomst en bij controleposten onderweg worden nagekeken, dus neem het zekere voor het onzekere. Laat ook je drone thuis: vliegen is er vrijwel nergens toegestaan en het ding levert bij elke controle gedoe op.

Een nacht bij de Everest: zo kom je warm de avond door

De overnachting bij het basiskamp van de Everest is voor veel reizigers het hoogtepunt van de reis, letterlijk. Je slaapt rond de 5.000 meter, in het eenvoudige gastenverblijf bij het klooster van Rongbuk of van april tot oktober in een van de tenten van Tibetaanse families. Reken op een slaapzaal of een simpel kamertje, een kachel op yakmest in de gezamenlijke ruimte, elektrische dekens op bed en een toilet buiten. Stromend water is er niet.

Pak voor deze nacht een eigen setje: een lakenzak of lichte slaapzak, thermokleding als pyjama, dikke sokken en een muts voor in bed, een hoofdlamp voor het nachtelijke toiletbezoek en vochtige doekjes in plaats van een douche. Sliep je wel eens in een berghut, dan herken je het ritme meteen; de paklijst voor een huttentocht leunt op dezelfde spullen.

Elk seizoen vraagt om een andere tas

De basis van je paklijst blijft het hele jaar gelijk, de accenten verschuiven per seizoen. In de lente en de herfst is de lucht op zijn helderst en zie je de grote toppen vaak dagenlang scherp afgetekend staan; je pakt dan vooral in tegen koude ochtenden en avonden. De zomer brengt uitlopers van de moesson: de valleien kleuren groen, maar er hangen vaker wolken rond de Everest en je regenjas verdient een vaste plek bovenin je tas. De winter is streng maar stil en verrassend zonnig; met een echt warme donsjas beleef je Lhasa dan bijna zonder andere reizigers.

Houd wel rekening met de kalender van de vergunningen. Er zijn jaren waarin Tibet in februari en maart tijdelijk dichtgaat voor buitenlandse reizigers, rond Tibetaans Nieuwjaar, en er even geen permits worden uitgegeven. Je reisorganisatie weet hoe dat er voor jouw reisperiode voorstaat, vraag het dus na voordat je boekt.

Door naar Kathmandu: Tibet en Nepal in één reis

Veel rondreizen eindigen niet in Lhasa maar bij de grensplaats Gyirong, op een dagrit van Kathmandu. Je daalt dan in één dag van de kale hoogvlakte af naar de groene Himalayadalen van Nepal, een van de mooiste overgangen die je op reis kunt meemaken. Houd voor die dag een setje lichtere kleding bovenin je tas klaar, want beneden is het ineens zacht en vochtig. Wat je aan de Nepalese kant allemaal nodig hebt, staat in de paklijst voor Nepal.