Paklijst Kilimanjaro

Paklijst Kilimanjaro: zo verdeel je alles over twee tassen

Op de berg leef je uit twee tassen, en die zien elkaar overdag niet. De dragers vertrekken na het ontbijt voor je uit en lopen een stuk sneller, dus je duffel staat pas in het volgende kamp weer naast je tent. Alles wat je onderweg nodig hebt, moet 's ochtends al in je dagrugzak zitten. Wat verkeerd verdeeld is, mis je een hele dag.

Dit gaat elke ochtend mee in je dagrugzak:

• Je regenjas en regenbroek, want boven het regenwoud draait het weer in een kwartier
• Een warme laag voor de pauzes en de laatste koude meters naar het kamp
• Water en tussendoortjes voor de hele etappe
• Zonnebril, zonnebrand en lippenbalsem, de zon staat hier vrijwel recht boven je
• Telefoon, geld en documenten, want waardevolle spullen houd je bij je

Houd je dagrugzak onder de zes a zeven kilo. Op de Machame klauter je bijvoorbeeld over de Barranco Wall, een stuk waar je af en toe je handen nodig hebt. Een rugzak die goed aansluit en een heupriem die het gewicht draagt maken daar merkbaar verschil.

Hut of tent: je route kleurt de lijst

De Marangu is de enige route met hutten. Je slaapt er op een matras onder een vast dak, met wat licht op zonne-energie. Een slaapzak blijft nodig, een slaapmat niet. Ken je het ritme van een huttentocht, dan voelt Marangu meteen vertrouwd.

Op alle andere routes slaap je in een tent die het team voor je opzet en afbreekt. Dan tellen je slaapmat en je kussentje wel, en wil je weten hoe dik de matjes van je organisatie zijn. Daar zit veel verschil tussen, dus vraag het na voordat je zelf iets koopt.

De aantallen in de lijst passen bij een klim van zes a zeven dagen. Kies je een langere route, zoals de Lemosho of de Northern Circuit, tel dan wat sokken, tussendoortjes en batterijen bij op. Die extra dagen zijn goed besteed, want hoe langer je route, hoe meer tijd je lijf krijgt om aan de hoogte te wennen.

Eerst je wintersportkast in, dan pas naar de winkel

Je hebt meer in huis dan je denkt. Thermokleding, een muts, gevoerde handschoenen en een skibroek liggen bij veel mensen gewoon tussen de wintersportspullen. Op de topnacht doen ze het net zo goed als op de piste. Alleen de dikke donsjas en de winterslaapzak zijn echte uitschieters, en juist die kun je bij veel organisaties ter plekke huren.

Investeer je ergens in, kies dan voor wat direct op je huid zit. Merinowol houdt je warm als het vochtig wordt en gaat dagen mee zonder te gaan ruiken. Katoen doet het omgekeerde: het zuigt zweet op, blijft nat en koelt je af. Laat katoenen shirts dus thuis, hoe lekker ze ook zitten.

Trainen doe je met je rugzak om

De Kilimanjaro is geen klimwand, het is een lange wandeling omhoog. Je traint dus geen techniek maar uithoudingsvermogen: dagenlang uren achter elkaar lopen. Begin een paar maanden van tevoren en bouw op naar twee lange wandeldagen na elkaar, met je gevulde dagrugzak om. Een wandelweekend in de duinen of de Ardennen is de mooiste generale repetitie.

Hoogte kun je in Nederland niet oefenen. Heb je eerder op hoogte gelopen, bijvoorbeeld in Nepal, dan weet je ongeveer hoe jouw lijf reageert. Zo niet, dan helpt boven vooral je gedrag: loop langzaam, drink veel en blijf eten, ook zonder trek. Je gidsen herhalen het de hele dag: pole pole, rustig aan. Ze menen het.

Geld en fooien regel je thuis al

Fooi is op de Kilimanjaro geen extraatje, maar een vast deel van het inkomen van je team. Reken voor de gidsen, de kok en de dragers samen op zo'n 250 tot 350 dollar per klimmer, afhankelijk van de lengte van je route en de grootte van je groep. Je organisatie geeft vooraf een richtlijn per rol.

Neem dat bedrag contant mee uit Nederland, in kleine coupures. Buiten Moshi en Arusha pin je vrijwel nergens, en oude dollarbiljetten worden vaak geweigerd. Vraag bij je bank om biljetten uit 2009 of later. Op de laatste dag overhandig je de fooi tijdens een korte ceremonie met het hele team. Dat voelt vooraf misschien ongemakkelijk, maar het is vaak een van de mooiste momenten van de week.

Wat je beter thuislaat

Elke gram telt dubbel op hoogte, en een paar dingen mogen Tanzania niet eens in:

• Plastic tasjes, die zijn in heel Tanzania verboden, ook in je koffer (droogzakken en een toilettas mogen wel)
• Een drone, boven het nationaal park vliegen mag alleen met een vergunning die lastig te krijgen is
• Spijkerbroeken en katoenen truien, zwaar en koud zodra ze vochtig worden
• Sieraden en andere kostbaarheden, die liggen thuis veiliger
• Dikke boeken, na een klimdag val je toch binnen tien minuten in slaap

Rond de klim: vliegen, safari en schone kleren

Voor de heenreis geldt een simpele regel: alles wat onvervangbaar is gaat in je handbagage. Komt je duffel een dag later aan, dan valt kleding te huren, maar ingelopen bergschoenen niet. Draag ze in het vliegtuig of stop ze in je rugzak. Voor de rest van de vlucht helpt de paklijst voor de vliegvakantie je op weg.

Bijna iedereen plakt er nog iets aan vast. Vanuit Moshi sta je binnen een paar uur in de wildparken van het noorden, en voor dat deel van de reis kijk je op de paklijst voor Tanzania. Wil je de berg nog een keer in vol ornaat zien, dan lukt dat het mooist vanaf de savanne van Amboseli, net over de grens in Kenia. En na al die kou en al dat stof begrijpt niemand het strand van Zanzibar beter dan jij.