Paklijst Huttentocht

Je paklijst voor een huttentocht begint bij de reservering

Voordat je iets inpakt, staat je route vast. Op klassiekers als de Alta Via 1 in de Dolomieten en de bekende rondes in Tirol zitten de hutten in het voorjaar al vol. Elke hut werkt bovendien anders: de een boek je via het systeem van de alpenvereniging, de ander alleen per mail of telefoon. Reken dus op een avondje puzzelen.

Word lid van de NKBV of een van de alpenverenigingen voordat je boekt. Met zo'n pas betaal je tot ongeveer de helft minder voor je overnachting in meer dan 1200 berghutten, ook over de grens. Bij drie of vier nachten heb je het lidmaatschap er al uit. Controleer meteen je reisverzekering, want standaardpolissen dekken bergwandelen op hoogte en bergingskosten lang niet altijd. Een helikopterberging kan de duurste rekening van je leven worden.

• Meld dieetwensen en allergieën bij de reservering, niet aan tafel: de bevoorrading gaat per helikopter en het menu is beperkt tot een of twee gerechten
• Loop je met kinderen, vraag dan naar een kleine kamer in plaats van de grote slaapzaal
• Kom je niet, bel dan af. Een niet-geannuleerd bed blijft leeg terwijl iemand anders wordt weggestuurd, en steeds meer hutten brengen no-shows in rekening

Hoe een avond in een berghut werkelijk verloopt

Probeer voor zes uur 's avonds binnen te zijn. De hutwacht wijst je dan je bed toe en rond dat tijdstip begint vaak het avondeten. Bij de deur gaan je bergschoenen uit en je huttensloffen aan. Veel hutten lenen sloffen gratis uit, dus vraag dat na; dat scheelt een paar honderd gram.

Halfpension met avondeten en ontbijt is de standaard. Op vrijwel elke hut van een alpenvereniging staat het Bergsteigeressen op de kaart, het voordelige en voedzame gerecht van de dag. Betalen doe je bijna altijd contant en achteraf, 's ochtends bij vertrek.

Vanaf ongeveer tien uur 's avonds geldt Hüttenruhe. Leg klaar wat je de volgende ochtend nodig hebt, gebruik je hoofdlamp in plaats van het grote licht en pak niet om zes uur ritselend je hele rugzak uit. In een slaapzaal met twintig mensen hoor je meteen wie dit vaker heeft gedaan.

Water, douchen en afval: zo werkt een hut op 2000 meter

Berghutten liggen meestal niet aan het water- of elektriciteitsnet. Kraanwater is daardoor lang niet altijd drinkwater. Let op de bordjes en vraag het na bij de hutwacht. Flessenwater in de hut is duur, want het moet omhoog worden gevlogen, dus vul je fles waar het kan bij een bron of beek onderweg.

Douchen kan niet overal en kost meestal een muntje voor een paar minuten warm water. Een sneldrogende microvezelhanddoek en wat vochtige doekjes brengen je vaak verder. Stroom komt uit zonnepanelen of een aggregaat, dus stopcontacten zijn schaars en soms betaald.

Etappes kies je op wandeltijd en hoogtemeters, niet op kilometers

Tien kilometer zegt in de bergen niets. Kijk naar de wandeltijd, de hoogtemeters omhoog én omlaag en het type terrein. Als richtlijn zit een makkelijke huttentocht rond de 500 tot 700 hoogtemeters per dag en een gemiddelde tocht op 700 tot 1000, met etappes van vier tot zes uur.

Let ook op de kleurcodering van de bergpaden. Blauw is eenvoudig, rood vraagt een zekere stap en zwart betekent smalle, blootgestelde passages met kabels, waar hoogtevrees een echt probleem wordt. Plan daarnaast een reservedag of een lagere alternatieve route, zodat je bij slecht weer kunt kiezen.

Train met je volle rugzak. Een testweekend met twee lange wandeldagen laat je voelen wat dag twee met je benen doet, en welke spullen je nooit hebt aangeraakt. Loop je voor het eerst van hut naar hut of ga je met kinderen, kies dan korte etappes en een route met een kabelbaan als uitweg. Slaap je elke avond in hetzelfde hotel, dan past de paklijst voor een wandelvakantie beter.

Bergweer en seizoen bepalen je dagritme

De meeste hutten in de Alpen zijn ongeveer van half juni tot half of eind september bewaakt. Daarbuiten vind je hooguit een onbewaakte Winterraum: geen eten, geen dekens, geen hutwacht. In juni en soms begin juli liggen op hoge passen nog sneeuwvelden. Overweeg dan gamaschen en vraag bij de hut of de route al sneeuwvrij is.

Warmteonweer ontstaat in de bergen vaak tussen twee en zes uur 's middags. Daarom vertrekken ervaren huttentochtgangers rond zonsopgang en zijn ze begin van de middag binnen. Dat ritme bepaalt ook waar je hoofdlamp zit: bovenin je rugzak, niet onderin.

Per honderd meter stijging daalt de temperatuur ongeveer een halve graad, en met wind erbij voelt een zomerse pas aan als november. In het late seizoen wordt het vroeg donker en zijn de nachten koud. Vraag 's avonds de hutwacht naar de verwachting en de route van morgen, want dat advies is betrouwbaarder dan welke weer-app dan ook. Loop je in Tirol, het Berner Oberland of de Dolomieten, kijk dan ook in de paklijst voor Oostenrijk, de paklijst voor Zwitserland en de paklijst voor Italië.

Van 'pak licht' naar een echt gewichtsbudget

Zet je rugzak op de weegschaal voor je vertrekt. Als vuistregel houd je een meerdaagse huttentocht onder de acht kilo zonder water en eten. Maak vooraf een lijstje van gewichten, bijvoorbeeld met een gratis hulpmiddel als LighterPack. Je ziet dan meteen welke categorie je nekt, en dat is zelden de categorie die je verwacht.

• Katoenen shirts en ondergoed, want die drogen niet en koelen je af
• Dikke boeken en volle flacons shampoo of douchegel
• Een tweede paar wandelschoenen; lichte sloffen of slippers voor binnen zijn genoeg

Merinowol reinigt zichzelf grotendeels. Twee of drie sets zijn genoeg voor een tocht van vier of vijf dagen, mits je ze 's avonds uithangt bij het droogrek. Verdeel het gewicht daarna slim: zwaar spul tegen je rug ter hoogte van je schouderbladen, regenjas en hoofdlamp bovenin, en het meeste gewicht op je heupen.

Reis je met z'n tweeën, verdeel dan de gedeelde spullen. Eén EHBO-set, één tube zonnebrand, één set kaarten en één powerbank is voor twee personen genoeg. Wie gewend is aan de paklijst voor backpacken of aan de paklijst voor kamperen schrikt van hoe weinig er in een huttenrugzak hoeft.

Bereik, navigatie en wat je doet als er iets misgaat

Reken op geen of slecht bereik. Download je route, je kaarten en je hutbevestigingen offline en maak screenshots van je reserveringen, want in de hut open je je mailbox vaak niet. Een papieren lijstje met hutnamen en telefoonnummers weegt niets en is dan goud waard.

Neem naast je wandel-app een papieren topografische kaart op schaal 1 op 25.000 en een kompas mee. Een telefoon die nat wordt of leeg raakt is de reden dat papier nog steeds meegaat. Zet de noodnummers in je telefoon én op papier: 112 werkt in heel Europa, in Oostenrijk bel je de Bergrettung via 140. Noteer ook je ICE-nummer en polisnummer.

Een fluitje, een reddingsdeken en een opgeladen powerbank wegen samen bijna niets, en het zijn precies de spullen waar je op rekent als je een enkel verzwikt. Krijg je de smaak te pakken, dan sluiten de paklijst voor de Camino en de paklijst voor de Kilimanjaro mooi aan.