Paklijst Patagonië

Paklijst Patagonië: inpakken voor twee landen tegelijk

Patagonië klinkt als één bestemming, maar je reist er door twee landen. Torres del Paine en Puerto Natales liggen in Chili, El Chaltén en de Perito Moreno-gletsjer in Argentinië. Op de klassieke route steek je de grens minstens twee keer over, soms vaker. Dat betekent twee munteenheden, twee soorten stopcontacten en twee keer douane. Je bagage moet in beide landen werken, en dat vraagt om net iets meer planning dan een gewone rondreis.

De afstanden zijn bovendien enorm. Tussen de hoogtepunten zit al snel een halve dag in de bus, door een leeg landschap met af en toe een guanaco langs de weg. Alles wat je meeneemt, til je telkens weer in en uit dat busruim. Blijf je langer aan één kant van de grens hangen, kijk dan ook even naar de paklijst voor Chili en de paklijst voor Argentinië voor de rest van je route.

De grens over: streng op eten, soepel als je voorbereid bent

Chili beschermt zijn landbouw fanatiek. Bij elke grensovergang controleert de landbouwdienst SAG je bagage, soms met scanner en speurhond. Vers fruit, groente, vlees, zuivel, honing en zaden mag je niet meenemen. Eet je appel dus op in de bus en gooi restjes weg voor de controle. Verpakte koeken, crackers en chocolade mogen meestal wel. Vul het declaratieformulier altijd eerlijk in, want op niet aangegeven etenswaren staat een flinke boete.

Let ook op je papieren. Bij binnenkomst in Chili krijg je een klein papiertje van de immigratiedienst, de tarjeta de turismo. Bewaar dat goed, want je levert het weer in als je het land verlaat en hotels vragen ernaar bij het inchecken. Maak voor de zekerheid een foto van al je stempels en documenten. Houd bij de grensovergang een warme laag en wat te drinken bij de hand, want soms sta je een uur buiten te wachten terwijl de bus wordt gecontroleerd.

Contant geld regel je vóór El Chaltén

In grotere plaatsen als El Calafate en Puerto Natales betaal je prima met je pinpas of creditcard. In El Chaltén ligt dat anders. Het dorp heeft welgeteld één geldautomaat, en die is geregeld leeg of offline omdat het internet hapert. Neem daarom genoeg Argentijnse pesos mee uit El Calafate voor een paar dagen wandelen, eten en een buskaartje. Kaartbetalingen lukken vaak wel in restaurants en de supermarkt, maar zodra de verbinding wegvalt, sta je met lege handen. Kleine campings en refugio's, de berghutten langs de trektochten, werken sowieso vaak alleen met contant geld.

Kampeerspullen huren scheelt kilo's en gedoe

Je hoeft niet met een complete kampeeruitrusting het vliegtuig in. Puerto Natales en El Chaltén staan vol verhuurwinkels waar je een tent, matje, slaapzak, brander en wandelstokken huurt, per dag of per tocht. In het hoogseizoen reserveer je die spullen het best online voordat je aankomt. Loop je de W-trektocht in Torres del Paine, dan kun je bij de campings zelfs een opgezette tent met matras en maaltijden boeken. Je draagt dan alleen je kleren en je dagspullen, en dat scheelt enorm op de steile stukken.

• Gaspatronen voor je brander: die mogen nooit mee in het vliegtuig, ter plekke koop je ze in elke uitrustingswinkel
• Trekvoedsel en snacks: sla in bij de grote supermarkt van Puerto Natales of El Calafate, in El Chaltén zijn de winkeltjes klein en duur
• Een actuele wandelkaart van het park: die koop je in het dorp of krijg je bij de parkingang
• Wandelstokken en waterdichte pakzakken als je die thuis niet hebt: huren kost een paar euro per dag

Slaap je liever elke nacht onder een dak, dan lijkt je uitrusting meer op die van de paklijst voor een huttentocht. Ga je juist vaker met een tent op pad, dan is de paklijst voor kamperen een goed vertrekpunt.

Wind en zon stellen andere eisen aan je spullen

De beruchte Patagonische wind is geen weerpraatje, maar een factor waar je uitrusting tegen bestand moet zijn. Een regenponcho is er onbruikbaar, die verandert in een zeil. Kies een regenjas met een goed sluitende capuchon en trekkoordjes. Je tent moet laag en stormvast zijn, met stevige haringen en alle scheerlijnen strak. Alles wat los aan je rugzak bungelt, waai je kwijt. Klem je hoed vast met een koordje, berg lichte spullen binnenin op en gebruik wandelstokken voor extra houvast bij windstoten op open passen.

Onderschat ook de zon niet. De lucht is er glashelder en de wind verbloemt hoe snel je verbrandt. Smeer je elke ochtend in met factor 50, ook je oren en je nek, en neem een lippenbalsem met SPF mee. Een zonnebril houdt behalve fel licht ook opwaaiend stof en gruis tegen. Het goede nieuws: in de nationale parken kun je op veel plekken water tappen uit stromende beekjes. Vraag bij de parkingang waar dat veilig kan, dan hoef je nooit liters tegelijk te dragen. Meer basiskennis over dagen achter elkaar lopen met een rugzak vind je in de paklijst voor een wandelvakantie.

Stroom, licht en lange busritten

Voor je stekkers heb je een wereldstekker nodig, want Chili en Argentinië gebruiken verschillende stopcontacten. In Chili passen de tweepolige Europese stekkers meestal gewoon, in Argentinië kom je vaak het platte driepolige type tegen. Op campings en in refugio's zijn stopcontacten schaars en soms maar een paar uur per dag beschikbaar. Een stevige powerbank is daarom geen luxe. Bewaar je telefoon en camera-accu's 's nachts diep in je slaapzak, want in de kou lopen ze in hoog tempo leeg.

In de zomer blijft het tot laat in de avond licht. Heerlijk voor lange wandeldagen, lastig voor je nachtrust in een tent of slaapzaal. Je hoofdlamp blijft trouwens onmisbaar, want voor de zonsopkomst bij de torens vertrek je in het donker. Denk bij de lange busritten aan je waardevolle spullen: je grote tas verdwijnt in het ruim, dus houd documenten, geld en elektronica in een dagrugzak op schoot. Vrijwel elk hostel bewaart de rest van je bagage gratis terwijl jij een meerdaagse tocht loopt. Reis je daarna verder door Zuid-Amerika, kijk dan ook naar de paklijst voor Peru, of pak het breder aan met de paklijst voor backpacken.